Een mooie zomerse dag in New York.  Menig undergroundliefhebber luistert terecht naar WFMU, dé maatstaf voor undergroundmuziek wereldwijd.  Een jongedame draaide een liedje van “kiss the anus of a black cat” en spreekt: “u hoorde zonet… euh… “kiss the face of a black cat”.  Ik kan de echte bandnaam niet zeggen omdat het te vulgair is om op de radio te zeggen.”  Stef Heeren heeft niet de makkelijkste bandnaam allertijden gekozen.  Toch mag je je verwachten aan de mooiste klanken die uw Vaderlandse oor al tot zich nam.  Kiss the anus of a black cat… oftewel een intens moment in jeugdhuis Zenith.

Stef Heeren komt uit de punkscene en speelde tussen mid- jaren 90 tot 2004 in de anarcho-punkgroep “counter attack”.  In een tijd waar iedereen interesse had in powerviolence, emocore en andere metal-varianten speelden deze kwade jongeren een intense mix van Crass en bijna naamgenoot Cress.  Zijn alter-ego was toen Stef Irritant, een woordspeling op Steve Ignorant (zanger van Crass).  Toch zorgden een cassetje met muziek van Current 93 en een aantal reizen naar het Oosten ervoor dat Stef langzaam maar zeker een fascinatie opbouwt voor folk, mytiek en drones.  “Kiss the anus of a black cat” was geboren!

Als vrijwilliger bij kunstencentrum België raakte hij in contact met Dave Driesmans van (kraak)³ records die onder de indruk was van het onafgewerkte mp3′tje dat Stef hem doorstuurde.  Sommige bands wachten jaren om op kraak fest te mogen spelen, maar 1 prachtig mp3′tje kan wonderen doen.  KTAOABC stond op kraakfest en werd getekend op hun label.  De ep “if the sky falls, we shall catch larks” was één van de meest opmerkzame debuutplaten op het label.  De pers was lovend!  Het verhaal kon verder gaan.  Na het meer beluisterbare “an interlude to the outermost” en de prachtige ”turning Hegel on his head” ep werd het tijd om te herbronnen.  Heeren tekende bij conspiracy records (Isis, Mono) en verraste vriend en vijand met zijn meest geniale krachttoer tot nu toe: “the nebulous dreams”.  Waar het oude werk nog vasthing aan structuren wist KTAOABC deze keer een organisch vuurwerk van intensiteit, spiritualiteit en… laat ons zeggen mobiliteit voort te brengen.  “The nebulous dreams” is als een warme haard met hellevuur.  Een metafoor die van toepassing is op de band en zijn geschiedenis.

Kortom, Kiss the anus of a black cat live is een spirituele ervaring waar je de schoonheid in het apocalyptische leert ervaren.  Een warme drone met een indringende profetische stem, komende uit een jongeman die best vriendelijk is.

Kiss the anus of a black cat speelt op 25 september 2009 in Jeugdhuis Zenith.  Support is de singer-songwriterformatie Woolf, met onderandere Dendermonde’s Jeff Buckley: Linard Vandenbossche.