The Sins: hun laatste zonde

The Sins. Vorig jaar volgde Denderend hun deelname aan Humo’s Rock Rally en het nipt missen van die ó zo belangrijke finale. En misschien zijn ze zelf de vergelijking al een tijd beu, maar Dendermondes At The Drive-In houdt er mee op. Dat maakte de groep enkele maanden geleden al bekend. Komende vrijdag neemt het kwintet met een laatste concert in jeugdhuis Zenith definitief afscheid van het podium. We laten zanger Linard Van Den Bossche kort aan het woord over het einde van een band met groot potentieel, die echter ondermaats bemind werd.

Een precieze reden voor het stopzetten van de band is er niet. Het is niet zo dat ruzie de oorzaak is. Helemaal niet zelfs. Alles samen zijn wij iets meer dan vijf jaar en een half bezig geweest met deze band. Ik hoef niet te vertellen dat dit lang is. We zijn op 15-jarige leeftijd met de groep gestart en sindsdien veranderde er heel wat. Een eerste grote verandering kwam er toen we onze hogere studies aanvatten. Toen begonnen we wat uit elkaar te groeien. We zagen elkaar niet elke dag meer en dat had zijn invloed bij het creatieve proces. De voorbije maanden gingen we bij onszelf te rade en moesten we allemaal toegeven dat onze motivatie niet meer dezelfde was. Door het feit dat onze interesses uit elkaar gegroeid waren, was het moeilijk om muzikaal nog tot een eenheid te komen. Na enkele maanden van niet al te fantastische repetities hebben we een lang en goed gesprek gehad. Daaruit bleek dat het niet zinvol was om met de band door te gaan.”

thesins
Foto: Sharon Vandeput ©

Nochtans leek het de band even voor de wind te gaan toen de selectie voor de voorronde van Humo’s Rock Rally bekend raakte. De band trad aan in jeugdhuis Nijdrop te Opwijk en overtrof zichzelf. Meteen goed voor een ronde verder. Daar moesten ze het podium op na de uiteindelijke winnaar, Steak Number Eight. Die band had een zodanig massief geluid dat de man achter de mengtafel nadien een merkelijk lager volume door de klankkasten joeg. Een band die over the top gaat op het podium, maar in de zaal slechts matig klinkt, het is een raar tafereel. Desondanks misten The Sins slechts nipt de finale. Meest spijtige is echter dat die halve finale niet de gehoopte springplank bleek. “De deelname aan Humo’s Rock Rally leverde ons een aantal optredens op, maar de bal ging zeker niet aan het rollen. We hebben in één week na onze deelname aan de wedstrijd een zestal aanbiedingen binnen gekregen, maar daarna hield dit snel op. Als je regelmatig kan optreden kan dit een drijfveer voor een groep zijn. Na een maandenlange stilte rond optredens en ondanks de pogingen die we de laatste maanden toch ondernamen, was het moeilijk om positief tegenover de zaak te staan. Er wordt vaak gezegd dat een band sterft in het repetitiehok. Ik denk dat dit bij ons ook het geval is. Wanneer je wekelijks de instrumenten in de hand neemt en aan je nummers en set werkt, maar geen kansen krijgt deze te brengen voor een publiek, blijft de inzet niet even groot. Nochtans hebben we door de jaren wel wat kunnen optreden en ervaring kunnen verwerven. Desondanks werd dit nooit vertaald in meer optredens. Toen we 18 jaar waren hebben we een demo opgenomen. Daar hebben we eigenlijk teveel tijd en geld ingestoken. We hadden een grote schuld te betalen en onze cd verkocht niet vlot. Hieruit hadden we onze lessen getrokken. We hadden geen budget meer en waren van mening dat het belangrijk is steun van derden te krijgen, bijvoorbeeld een boekingskantoor. Dat geluk hebben we echter nooit gehad. We ervoeren ook hoe moeilijk het is om buiten de eigen stadsgrenzen optredens te versieren. Als organisator zoek je een groep waarvan je zekerheid hebt dat deze publiek in de zaak brengt om uit de kosten te komen. Het is niet evident om aan optredens te geraken.”

“Er wordt vaak gezegd dat een band sterft in het repetitiehok. Ik denk dat dit bij ons ook het geval is.”

Linard Van Den Bossche zullen we nog vaak als gitarist/frontman van het trio The Father, the Son and the holy Simon op het podium zien. De vraag is wat van de rest van de band gaat worden. “Wat de toekomst brengt, is een vraag die niemand kan beantwoorden. De instrumenten aan de haak hangen, dat zal niet meteen gebeuren. Bij niemand van ons, denk ik. Daarvoor zijn we te graag met muziek bezig. Tijdens de laatste repetities werd ook duidelijk het samenspelen als vrienden nog steeds de nodige voldoening opleverde. Ik hoop dat we in de toekomst nog samen de instrumenten zullen opnemen. Iedereen is vrij om te doen wat hij wil. Ongetwijfeld zie je ieder van ons in verschillende projecten opduiken. We zijn vooral tevreden dat we het als volwassen jonge mensen zonder ruzie zover gebracht hebben. En wie weet wat de toekomst nog brengt?

The Sins bestijgt op vrijdag 13 februari een laatste keer het podium. Na de finale van het Rockconcours in Zenith zijn ze een laatste keer te bewonderen. De deuren gaan open om 20.30 uur. U komt erin voor 2 euro als u lid bent van het jeugdhuis, of betaalt een luttele euro meer wanneer u dat niet bent.


Tagged as: