Dit weekend kan u in CC Belgica terecht voor het Oor Naar Voor festival, in samenwerking met de gelijknamige vzw.  U krijgt deze week nog een pak info hierover, maar bij wijze van introductie volgt hier alvast een interview met Kaboom Karavan,  die aanstaande zaterdag op het programma staan.

Ik sta voor een deur in Denderbelle – of all places – alwaar ik een deuntje fluit, iemand vanop de eerste verdieping fluit iemand een deuntje terug.  De deur gaat open. Zo gaat dat met aanbellen in Denderbelle. Ik open de deur van het appartement van Bram Bosteels en dolenthousiast ontvangt hij mij. Hij spurt naar zijn laptop en zet de speakers loeihard. Een zachte droon die constant luider wordt doet de kamer na een paar seconden al trillen. De droon evolueert in een extreem hard en onhoudbaar geluid. Het hele dronegebeuren ontaardt uiteindelijk in een van waanzin doordrongen apotheose van psychotische klanken. Wanneer de track na een aantal minuten eindigt vraag ik hem wat dit was. “Kokend water”, antwoordt hij me. Het kon even goed een mop geweest zijn, maar dat was het dus niet.

Tetanus

Bram Bosteels begint zich te interesseren voor muziek wanneer hij begint samen te jammen met een zekere Enric Vermeir. Vermeir was zoon van een bluesmuzikant en had een imposante collectie muziekinstrumenten. De twee experimenteerden constant met verschillende stemmingen die ze toevallig ontdekten. Bosteels vertelt: “Natuurlijk vergaten we die vaak op te schrijven en wisten we de dag erna niet meer hoe we die dingen moesten spelen. Er werd ook niet echt veel gepraat op die jamsessies. Mijn weken bestonden op dat moment uit schoolse bezigheden en dan snel fietsen en lange avonden gaan musiceren bij Enric. Af en toe gingen we dan ook eens naar één of ander schipperscafé in Temse om wat te gaan jammen voor de lokale schippers. Het was allemaal surrealistisch en traditioneel maar toch leuk om te doen.” Maar zoals dat wel vaker gebeurt in het leven verwatert het contact en Bosteels kan zich niet meer laten om obsessief met muziek bezig te zijn. Hij houdt zich bezig met een gitaar , allerhande noise-making objects en een 4-sporenrecorder, enkel die laatste wordt na verloop van tijd vervangen door een laptop. “ Laat ons maar zeggen dat die laptop een noodzakelijk kwaad is. Maar ondanks de vele nadelen blijft die toch wel enkele onmiskenbare voordelen hebben : in tegenstelling tot sommige muzikanten , is die laptop anytime anywhere de volle 100 % beschikbaar voor muziekmakerij . Ten tweede blijf ik eindeloos gefascineerd door het onbeperkte klankenpalet dat op die manier beschikbaar wordt en de eindeloze combinatie van mogelijkheden ”. Bosteels staat bekend als een chaoot die graag constant met muziek bezig is. “Als ik elke dag thuis zou zitten, zou ik nog het gevoel hebben dat ik tijd tekort heb”, vertelt hij. Zijn appartement is een opslagplaats van alle mogelijk muziekinstrumenten en visueel ongein. Wanneer er bezoek over de vloer komt is het niet een alleenstaand feit dat ze één muziekinstrument in hun handen geduwd krijgen en er een jam ontstaat. Of er nu gespeeld wordt op het uit elkaar gehaalde “Wersi Comet” orgel, een industrieel afzuigsysteem met veren erop of de legendarische “tetanus” (een houten blok met verroeste nagels), het maakt niet uit… als er maar gespeeld wordt. “Niet dat ik al die instrumenten en voorwerpen fantastisch kan bespelen,” voegt Bosteels er nog aan toe, “Maar alles wat goed klinkt, klinkt goed en moet gebruikt worden.”

Kaboom Karaband!

Het live gebeuren van Kaboom Karavan bleef voorlopig uit, maar momenteel is Bosteels klaar om zijn project ook live voor te stellen. “Het eindeloos computergewijs combineren & puzzelen is intussen een serieuze afwijking geworden , maar na een tijdje ga je natuurlijk het spontane en fysieke aspect van heel het muziekgebeuren wel missen. Ik heb sowieso altijd wel met mensen samengespeeld maar dat was meestal op vrijblijvende basis en niet echt in functie van Kaboom Karavan. Het feit dat ik voor Kaboom eigenlijk alleen werk , zelf alle instrumenten inspeel en zeer veel uiteenlopende klankbronnen gebruik maken de overstap naar een liveset niet altijd evident. Of ik zou een octopus met een grote verhuiswagen moeten worden. Het leek me dus een logischere stap om terug met muzikanten te gaan werken.Vandaar werk ik nu voorlopig in een kleine (trio)bezetting waarin elektronische klanken/fieldrecordings wel nog een duidelijke plaats krijgen , maar gecombineerd worden met akoestische instrumenten. Bedoeling is wel om op termijn te komen tot een vaste, iets meer uitgebreide bezetting en zo het elektronische gedeelte meer naar het achterplan te verschuiven. Alleen komt het erop aan om hier de juiste muzikanten voor te vinden. Tot nu toe is het zo gegaan dat hoe groter de bezetting was , hoe verder we afweken van de vooropgestelde sound. Op zich is dat natuurlijk niet erg , want live en studio zijn 2 tegengestelde dingen en elke muzikant heeft natuurlijk z’n inbreng , maar ik wil wel een duidelijk verband tussen beiden . De zoektocht gaat dus nog even voort, hoewel we met dit trio langzaam maar zeker tot een passend geheel komen.“

Umor en evolutie

Een aantal maanden geleden werd de limited CD-r van Kaboom Karavan “A short walk with Olaf” uitgebracht op het Mexicaanse “umor” records. Umor is een online label en de voormalige cd-r valt nu dus gratis te downloaden via hun site. “Umor is een heel sympathiek label”, aldus Bosteels. “Er staan een pak interessante projecten op die site en ook heel de filosofie die het label hanteert is volledig mijn ding. Het leuke is ook dat de muzikanten op het label enorm veel interesse hebben in elkaars werk.” Wat de toekomst gaat brengen weet Bram Bosteels momenteel nog niet. “Er komen een paar samenwerkingsprojecten met onder andere Salvatore Borelli. Ik werk momenteel ook aan een pak nieuwe nummers en er wordt hard gewerkt om eindelijk live naar buiten te komen met Kaboom Karavan waarvan de Oor naar voor avond in het CC Belgica een frisse start zal zijn. Ik zoek momenteel ook een label om iets meer tastbaars uit te brengen.” Over evolutie wil hij het al helemaal niet hebben. “Uiteindelijk is evolutie iets dat gebeurt en je hoeft dat dus allemaal niet te hard na te streven. Geluiden zijn geluiden, zo simpel is het. Toen Bart Maris van Flat Earth Society in Nijdrop een lach uit het publiek hoorde, bootste hij die lach perfect na. Zelfs toen iemand een soort extreme klankpoëzie begon ten berde te brengen maakte hij volledig hetzelfde geluid met zijn trompet. Meer dan het combineren en imiteren van geluiden is het allemaal niet. Of het nu gaat om die Bart Maris-virtuositeit, een tafelpoot met een ballon errond, de grote metalen poort van het Dendermondse station… Het zijn trillingen, het zijn geluiden. En de bedoeling is die dingen te laten flowen. Mijn grote plan is om te gaan rondreizen. Gewoon een hele resem landen bezoeken, fieldrecordings maken, er snaarinstrumenten ontdekken en op die manier een nieuwe plaat maken.  De wereld als mijn repetitiekot, dat zou wat zijn.”

De wereldreis van Bram Bosteels begint op 24 november 2007 in CC Belgica op het “oor naar voor festival”.  Andere projecten die er spelen zijn oa Transit, Motek, Dez Mona en vele anderen.  Gewoon even fluiten en u wordt onthaald! Intussen kun je “A short walk with Olaf” integraal en volledig gratis downloaden via www.umor-rex.com.