Tripoli won de EA Bandslam op Jim TV en stond negen weken in De Afrekening met het nummer rocky roads. Naar aanleiding van hun nakende optreden in jeugdhuis Zenith hadden wij alvast een gesprek met hen.

Tripoli verwierf heel wat bekendheid met de EA Bandslam. De groep was echter al veel langer bezig en evolueerde met de jaren. Als 13-jarige punkknaapjes speelden we al samen, we speelden toen covers van Joy Division, The Doors, The Cure, The Buzzcocks. Daarnaast hadden we ook eigen brouwseltjes. Er woei dan wel een hard grunge windje door, het oogde niet echt mooi, maar dat deed er niks toe. Later is Femke er bij gekomen. In 2001 is Tripoli ontstaan en zijn we eigen songs gaan schrijven.

De muziek van Tripoli valt echter niet in één woord te omschrijven. In hun biografie houden ze het op indie- rock met noise invloeden al ontkennen ze niet dat sommige nummers vrij poppy zijn. We houden wel van een vuil randje. Een beetje “angry” zit er altijd wel in, maar verder proberen we er niet te veel over na te denken en laten we onze muziek in het repetitiekot spontaan ontstaan.

“Heel dat jeugdhuizennetwerk is een paradijs voor beginnende groepjes. Geef ze wat ons betreft dus maar goed wat subsidies.”

De band gaat geen enkele uitdaging uit de weg. Het getuigt immers van lef om als piepjonge muzikanten een eerste optreden in een notoir motorcafé in Sint-Niklaas te geven. We hebben toen veel afgelachen. Pieter had een worst uit de beenhouwerij van de ouders van onze bassist meegepikt. Die worst had hij in zijn broek verborgen om dan de meisjes in het publiek tijdens het ‘mister mojo rising’ intermezzo van LA Woman van The Doors de stuipen op het lijf te jagen. Die motorliefhebbers konden daar echter niet mee lachen.
Dat is echter niet het enige straffe podiumverhaal dat de band kan vertellen. ‘Femke is al gedurende een heel nummer haar tekst vergeten. Niemand had dat gemerkt, maar van dat optreden hebben we nog opnames liggen. Dat is echt lachen, een Engels babbelende Chinees is daar niks tegen.

Tripoli tourt momenteel langs de jeugdhuizen in Vlaanderen. In de zomer kan je als groep wel op heel wat festivals terecht, maar zonder de jeugdhuizen zou er niet veel op te treden vallen buiten het festivalseizoen. Op dat vlak zijn we hier in België met ons gat in de boter gevallen. Heel dat jeugdhuizennetwerk is een paradijs voor beginnende groepjes. Geef ze wat ons betreft dus maar goed wat subsidies.

Ondertussen werkt Tripoli hard aan een eerste album. Na het winnen van de EA Bandslam veroverde de groep namelijk een platencontract bij EMI. De band hoopt klaar te zijn tegen februari of maart 2008. Eerst zullen er nog twee singles verschijnen waarvan de eerste ‘bye bye’ vanaf 5 november in de winkelrekken ligt.

“Verwittig ons als het tijd is om met pensioen te gaan als we met een akoestisch programma de culturele centra willen instappen!”

Gelukkig kunnen we Tripoli al aan het werk zien op vrijdag 12 oktober in jeugdhuis Zenith. Voor de groep is de sfeer in kleine jeugdhuizen, waar het publiek zeer dicht bij het podium staat, het toppunt van gezelligheid. ‘Maar de échte concertzalen zijn natuurlijk het meest ideale : à la AB en Vooruit en dergelijke. Daar weet je altijd wel zeker dat er een goeie PA-installatie is, en als zo’n zaal dan nog eens goed vol is dan is dat de max.’
Culturele centra zijn echter niet meteen aan hen besteed. ‘Daar hebben we nog niet echt gespeeld, maar daar zitten we niet bepaald op te wachten. Verwittig ons als het tijd is om met pensioen te gaan als we met een akoestisch programma dat circuit willen instappen!’

Voor het zover zou komen, rocken zij er vrijdag 12 oktober in jeugdhuis Zenith stevig op los. Terrapin, The Father The Son & The Holy Simon en Barcode-Inject treden die avond ook op.