Een mengeling van muziek en grafische kunst. Dat was het concept dat verschillende Dendermondse verenigingen wilden realiseren. Ze vonden daar ook de geschikte locatie voor, namelijk de “Hollandse kazerne” in het centrum van de stad. Niet minder dan drie zalen en een openluchtruimte werden ingericht om elke bezoeker te kunnen bekoren.

De kleinste ruimte werd gebruikt als live-room. Dit kwam de sfeer wel ten goede, maar liet de klank soms wat hard overkomen. Als eerste mocht Ignatz aantreden, hij verving Orvsnd. Het weinige publiek dat toen al aanwezig was, kon zijn muziek wel smaken. De toon was gezet voor de avond en na Ignatz was de Aalsterse band Steamer Cry Wolf aan de beurt. Aan gitaargeweld geen gebrek bij deze jongens. Hun eerder repetitieve nummers doen soms een beetje melancholisch aan, maar de prachtige gitaarriffs en innoverende drumsolo’s maakten dit optreden uniek. De volgende in de line-up was 27, meteen één van de hoofd-acts. Deze driekoppige formatie uit Boston, bezorgde menig bezoeker enkele kippenvelmomenten. Met hun ietwat donkere popsongs, creëerden ze een mysterieuze sfeer in de voormalige legerkazerne. Ze deden je even wegdromen, maar de volgende groep bracht je onmiddellijk terug met beide voeten op de grond. El guapo Stuntteam bracht een mix van heavy metal en rock’n roll. Dit natuurlijk met veel spektakel en show. Soms lachwekkend, een ander moment serieus. Het publiek apprecieerde het wel, en genoot er van. Maar het beste moest nog komen, want Galatasaray mocht de live-room afsluiten. En hoe… . Pittige duels tussen de blazers en de gitaren werden afgewisseld met mooie, en tegelijk frisse nummers. Dit was echt de kers op de taart. Tijd nu om de andere twee rooms eens te bezoeken.

In de techno-room mochten Tom en Tiresz de spits afbijten, gevolgd door Cyrix. Ze gaven alledrie het beste van zichzelf en kregen de zaal in beweging. Toch ontplofte de zaal pas echt toen Tomaz begon. Ondanks de problemen met de installatie, bracht hij een stevige set ten gehore. Zijn opvolgster, Trish van Eynde, deed zeker niet onder, en bewees hier dat ze werkelijk bij de top hoort.

De eclectic-room bevond zich een verdieping hoger en was werkelijk een prachtige zaal. Het gewelfde plafond deed een beetje aan een riool denken en dat maakte deze locatie zo uniek. In deze ruimte lag de klemtoon vooral op house, en als er nu één iemand is die hiermee overweg kan, dan is het wel Sven Van Hees. De Antwerpse dj van wereldniveau bracht een fijne mix van house en funky hits. Een uitbundige sfeer in een prachtig kader. Wat kan men nog meer wensen? Juist, een waardige afsluiter van dit bijzonder geslaagd festival. Hiervoor zorgden mede-organisatoren Ephonk en Dconvict. Zij draaiden al dikwijls voor de Dendermondse jeugd en wisten dan ook hoe ze er de sfeer tot in de vroege uurtjes in moesten houden.
De eerste editie en direct een succes. Deze unieke en originele formule werd prachtig uitgewerkt door de organisatie en smaakt zeker naar meer. Ondanks de kleine technische mankementjes, is dit hopelijk de start van een nieuwe Dendermondse traditie.

Geschreven door: Christophe Rottiers